Lokalizacja: Strona główna >> Początki problemów >> Od kolyski

Od kolyski

Może udałoby się jakoś zapobiec wszystkim tym nieszczęściom gdyby rodzice od początku życia dzieci odżywiali je we właściwy sposób, by posiłki traktowane były niejako świętość w domu, by członkowie rodziny wszyscy mogli brać udział w ich przygotowywaniu. Potem wspólne zasiadanie do stołu, swobodne rozmowy w trakcie posiłku, jedzenie nie „na wyścigi”. Wspólny posiłek powinien być okazją do pogłębiania wzajemnych relacji. Gonitwa z miseczką po całym domu by choć dwie łyżeczki wcisnąć dziecku, podkarmianie między posiłkami głównymi, podawanie słodyczy, bułeczek, drożdżówek- sami sobie szkodzimy. Troskliwe babunie też mają w sprawie swój skromny udział. „No przecież on/ona taki mizerniutki, chudziutki, bledziutki, pewnie głodny”. To chyba nie są dobre rozwiązania. Od początku uczymy nasze dzieci złych nawyków żywieniowych. Nie pozwolimy dziecku docenić piękna i smaku jedzenia. Od najmłodszych lat dzieci żyją w przekonaniu, że jeść po coś trzeba (zgodnie z twierdzeniem rodziców po to, żeby żyć) ale nie pokazuje się im, że jedzenie może też być przyjemnością, że ma smak, że może być słodkie, kwaśnie, słone, ciepłe, zimne. Dzieci nie odróżniają pór posiłków, nie zdążą poczuć głodu, bo ciągle coś jest im podsuwane, natomiast oczekiwanie na obiad powinno być poprzedzone niecierpliwym pomlaskiwaniem ze smakiem pod wpływem zapachów dochodzących z kuchni. Tak właśnie myślę, że złe nawyki żywieniowe mają swe korzenie już we wczesnym dzieciństwie i są podłożem późniejszych problemów zdrowotnych.